Til hvers allt þetta vesen? Why all the fuzz? Mig rámar í unglingsárin, þar sem ég sem úttaugaður unglingur óskaði þess að ég væri fertug með börn og buru og þyrfti ekki að ganga í gegnum allt þetta vesen um að finna minn farveg í lífinu. Seinna sá ég nú að mér, það er einmitt þetta vesen sem gerir þetta allt worth while!

En ég get ekki neitað því að hugsunin um að vera orðin fertug og búin með mestu skrípalætin læðist að mér á svefnlausum nóttum. Sem er fáránlegt, því ég er í rauninni að fríka út yfir því að verða eldri og enn ekki komin með clue hvað ég vil gera í lífinu! Það væri ekki vitlaust að skella á mig alpahúfu og fara að hanga á kaffihúsum bæjarins og stimpla mig sem skáld, jafnvel ljóðskáld, því þau eru löglega afsökuð fyrir að vera þung í skapi og hafa allt á hornum sér –í stuttu máli alltaf óánægð!

Það væri það sama og að gefast upp svo ég pakkaði alpahúfunni ofan í skúffu og skrifaði í stað þess bréf út um allar trissur, svo snikk snakk sem var á to-do listanum mínum. Besta ráðin gegn þynnku er víst hár af hundinum sem beit mann, þ.e. afréttari, svo ég geri ráð fyrir því að besta ráðið við ritstíflu sé að skrifa af sér rassinn! Vinna sér smátt og smátt inn eitt hakið á eftir öðru á to-do listanum. Skrifa kennaranum – CHECK! Betla hjálp frá prófessornum eða ætti ég að segja snillingnum í Koblenz – CHECK! Vekja upp bloggið aftur – CHECK!

Í sambandi við efnið fyrir mastersritgerðina góðu og ethnic identity, datt mér í hug að ethnic identity er eiginlega rótsprettan að öllum þessum fordómafullu bröndurum sem maður fleygir fram í hugsunarleysi. Ethnic identity er í rauninni það sem gerir þig að þeirri manneskju sem þú ert. Að þróa identity er einn stærsti þátturinn í að verða fullorðinn, þ.e. gera sér ljóst af hverju maður er eins og maður er, hvað maður vill í lífinu og axla nauðsynlega ábyrgð til að kallast gildur meðlimur í þjóðfélaginu, þ.e. lifa eftir gildum samfélagsins.

Sem meðlimur minnihlutahóps er þessi þróun á identity tvískipt. Stangist gildi foreldranna eða fæðingarlandsins á við þjóðfélagið sem maður býr í, vaknar iðulega upp enn sterkari löngun í að skilgreina sjálfan sig. Maður verður í rauninni að ákveða eftir hvaða gildum maður vill lifa, þ.e. þjóðfélagsins sem maður býr í eða þjóðfélag foreldranna / fæðingarlandsins.

Svo er spurningin, hvað tilheyrir gildum samfélagsins sem maður býr í – umhverfistengt-  og hvað er órjúfanlegur þáttur af sjálfsmynd einstaklingsins? Sem dæmi má nefna, getur meðlimur afrísks þjóðfélags varpað frá sér tilfinningu sinni á tíma og aðlagast árangurstengdu vestrænu þjóðfélagi þar sem tíminn er peningar? Maður segir jú alltaf að við höfum peningana en þeir hafa tímann! Eða er tímatilfinning Afríkubúans svo innbyggð að hún sé órjúfanlegur partur af sjálfinu?

En til þess að koma aftur að fordómafullu bröndurunum; hvítur gagnkynhneigður karlmaður um fertugt er minnir mig týpískasti og/eða valdamesti hópurinn í USA. Honum finnast negrabrandarar vissulega sakleysislegir og finnst fólk sem getur ekki grínast með hlutina taki lífið allt of alvarlega. Hann gerir sér ekki grein fyrir því, hversu illa þetta kemur við kauninn á minnihlutahópum, af því að hann hefur aldrei upplifað lífið frá þeirra hlið. Ef hann væri svört lesbía í hjólastól í einn dag, myndi hann eflaust líta málið öðrum augum. En þetta er nú ekki komið lengra en að rótin að móðgun þess, sem brandarinn snýr að og kæti þess, sem segir brandarann (og það er jú allt annað þegar Hafnfirðingar segja Hafnfirðingabrandara sín á milli...) eigi upptök sín í akkúrat ethnic identity!

Einn kennarinn minn, sem ég hef nú ekki miklar mætur á, sagði einu sinni að lífið væri miklu auðveldara ef fólk væri litblint! Það bara er ekki satt, þar sem ethnical identity er svo stór hluti af sjálfsmynd fólks og maður væri að taka stóran hluta af sjálfsmyndinni í burtu! Það er ekkert slæmt við ethnical identity, ég meina það er meira í þetta spunnið en bara upptök fordóma. Sem mexíkanskur einstaklingur í USA, er maður í minnihlutahóp, en maður getur valið að vera stoltur af ríkri sögu og menningu Mexíkó. Það að vera frá Mexíkó gerir einstaklinginn að einhverju leiti sérstakan og það má ekki bara taka frá fólki! Eins og fólk puntar sig stöðugt til að vera öðruvísi en hinir, nefnilega sérstakt!

 

Lífið er erfitt en vel þess virði... Nánar

Ég er að læra undir próf og geri lítið annað en að hugsa um próf meðan ég undirbý fyrirlesturinn minn sem er að fara í vaskinn.
Annars er helst á döfinni að ég er að spá í að fara til Íslands, smá organizational vandamál en vandamálin eru til þess að leysa þau;0)
Ég er með Stellu í Orlofi á heilanum þessa dagana, var að sýna vinkonu minni hana með enskum texta og viðtökurnar voru bara fínar! Hún náði nú ekki öllu þar sem Þjóðverjar eru líka ekki vanir því að lesa texta og horfa á mynd í einu en hún fær þá bara að sjá hana aftur! Aldrei nóg af orlofi;0)
Svo er ég að fara í heimsókn til Saskiu í Hollandi, mikið gaman mikið fjör! Ætla að reyna að hitta á afmælið hjá kvensunni, því ef það er einhvern tímann tilefni til að fá sér sjúss;0)
Minns þarf að halda áfram að hugsa um próf, góðar stundir og lifið heil;0)

Ég er að fara til Barcelona
Bekkjarsystir mín bókaði flug á línuna, tja allavega fyrir okkur vinkonurnar til Barcelona, þar sem Ryanair er með rooosa tilboð í gangi, 20 evrur fyrir flug út um allt (sem er víst oft) og ANNAÐ GEFINS MEÐ!!! Hún notaði svo bókunarnúmerið og pantaði flug...og svo annað...og svo annað og það bara virkaði endalaust! Hún hefur lent inni á einhverri lúpu í kerfinu og þessa vegna, erum við á leið til Barcelona baby, stingum af daginn eftir prófið, þ.e. 8-10 febrúar;0)
Ég var svona eiginlega á ákveða í gær/dag að fara ekki til Íslands núna í fríinu. Ég ætlaði alltaf í heimsókn til Saskiu og þá er bara orðinn svo lítill tími eftir og get þá ekkert hitt Derek. Mig dreymdi svo í nótt að sokkarnir mínir væru gjörsamlega eyddir undir sólanum (svona eins og hjá einni ákveðinni manneskju sem ég þekki, you know who you are,hehe!) og ég var að kveðja alla fjölskylduna eina ferðina enn. Ég fór að gráta og læti og svo var Spori kallinn allt í einu mættur á svæðið, allt mjög tregafullt. Kannski er þetta tákn um að ég eigi að hætta þessum þvælingi og drífa mig heim til vina og vandamanna! Allavega mjög spes!
En ég þarf að spara og spara til að eiga fyrir leigunni í haust þegar ég enn og aftur legg land undir fót og fer í læri eða internship einhversstaðar úti í hinum stóra heimi...hey Saskia, er eitthvað international fyrirtæki í Groningen? Má ég þá koma í "heimsókn" í 3 mánuði;0) En svona internship er yfirleitt ekki borgað og ég þarf að borga flug og tvær leigur, þar og hér svo þetta árið verður ansi lean lean lean! Ég var þess vegna að spá í að sæta lagi og reyna frekar að troðast heim í sumar, þegar ég er ekki svona nýkomin að heiman og hitta mína ástkæru fjölskyldu og lykta af mosanum heima;0)
Ég er að læra, voða dugleg, alveg working my ass off að skrifa um Ísland og evrópusambandið, þ.e. af hverju Ísland er ekki meðlimur. Mjög spennó en mikið ofsalega er erfitt að lesa á ensku um eitthvað sem maður veit ekkert endilega um...og ætla svo að fara að umorða það...en komast að því að orðaforði um pólitík er af skornum skammti og það eina sem kemst á blað er nákvæm eftirlíking af því sem maður las;0)

Ég flaug til Þýskalands 7. janúar og eftir afar órólega flugferð, þar sem ég reyndi stöðugt að ýta úr huga mér öryggisleiðbeinigarnar úr fight club, þar sem þeir skiptu út hefðbundnum leiðbeiningum fyrir öskrandi fólk...
Við tók lestarferð auf der Schnelle þar sem ég hafði 5 mínútur til að hlaupa í lestina með allt mitt hafurtask. Náði að lestardyrunum á síðustu orkudropunum og þar sem var að sveifla farangrinum með stæl inn í vagninn, flaug lestarmiðinn minn úr höndunum á mér og stefndi undir lestina! Ég horfði á eftir miðanum í slow-motion og á síðustu sekúndu feyktist hann til hliðar og lenti á brautarpallinum. Fjúff;0)
Ég þurfti svo að taka leigubíl þessa örfáu metra heim til mín þar sem allir kraftar voru þrotnir og göturnar í Fulda ekki beint gerðar fyrir hjólatöskur, hvað þá hælaháa skó. Ég henti töskunum inn fyrir þröskuldinn, ryksugaði herbergið mitt (ég veit, ég er ekki í lagi...) og skipti á rúminu (hreint ekki í lagi...) áður en ég skreið inn í sturtuna og svo beint upp í rúm.  Ég svaf einhverja 12 tíma og næstu nótt örugglega álíka mikið;0)
Var rosa gaman að hitta alla aftur en ég stakk svo af til Tübingen á fimmtudag til að hitta Derek. Á morgun fer ég svo í svona "float"tank sem er fylltur með saltvatni og með loki. Inni í svona tomb á maður svo að fljóta eins og í geimnum, þyndarlaus, og upplifa einhverskonar hugleiðslu. Ein klukkustund á að jafnast á við 8 tíma svefn! Uppáhalds fastagesturinn af knæpunni minni var að opna svona stöð hér í Tübingen og ætlar að leyfa mér að prófa frítt. Annars kostar þetta 5 þúsund og upp úr, alveg eftir því hvað maður vill vera lengi. Ég á þa' nú alveg inni hjá honum, þar sem ég var alltaf að gefa honum bjór þegar hann fór á hausinn...löng saga! En cool, mig vantar svo sannarlega afslöppun!
Ég ætla að kíkja aðeins í spænskubókina mína, svona rétt til að þykjast, annars er ég nú búin að læra í allan dag! Nema meðan ég var í afmælisveislu hjá systur hans Dereks...sem var nú bara inni í stofu en samt;0) Mamma þeirra og stjúppabbi fóru svo að spila plötur og mamma hans fór alveg í gír og byrjaði að tjútta við gamla hittara! Alveg frábært;0) Stjúppabbi hans er líka oft að segja mér frá gömlum tímum, þegar hann og skólafélagar skrópuðu í háskólanum eða drukku bjór og reyktu í tímum. Kennarinn bauð þeim síðan upp á bjór á svona top-less bar eftir tíma! Hehehe, alveg frábærar sögur;0) Sorglegt samt að hann var víst voða klár auglýsingateiknari og fyrirtæki börðust um hann, í Þýskalandi, Ameríku og Ástralíu og nú er hann atvinnulaus, þar sem tölvuprógramm hefur komið í hans stað. Hann var víst búinn að sérhæfa sig voða mikið og kannski erfitt fyrir hans kynslóð að reyna að hafa við tölvutækninni. En já, nóg af real life, hablamos espanol;0)

Ég er heima á Íslandi yfir jólin og er alveg obbolega glöð yfir því! Jólasnjór og læti, er hægt að biðja um meira? Held ekki, en nú ætla ég einmitt að fara að skafa blessaðan jólasnjóinn að bílnum og skunda af stað, erindast og útrétta og solleis.
Bið því að heilsa í bili og óska öllum gleðilegrar hátíðar;0)

Mín ástkæru fósturjörð kallar mig heim, á því er enginn vafi!
Það er ekkert nema Ísland Ísland í fréttum (enda agalega merkilegt land!) og við vorum meira að segja í borgarblaðinu núna um daginn! Ok stóð þar svart á hvítu að Ísland væri í fyrsta sæti yfir mest (eða best?) þróuðustu lönd í heimi!!! Geri nú aðrir betur! Kaupmaður í hvítum kyrtli tjáði mér þessar fregnir svona milli þess sem hann ausaði út úr sér hrósyrðum um Ísland. Svo slæddist með smá ferðasaga til Noregs (?) og lét hann vel af því landi og þeirri þjóð og meðal annars fullyrti hann að Osló hafi heitið Kristiania þar til um aldamótin 1900 eftir Kristjáni konungi, eitthvað um að Danir hafi gefið þeim sjálfstæði... Ég er nú ekkert vel að mér í sögu en þó er ég nokkuð viss um að Noregur hafi verið ansi sjálfstæður um alda skeið! Veit einhver betur? En anyhoo, hann var svo obbolega ánægður með þetta Íslendingsgrey sem slæddist inn í búðina hans að ég kunni ekki við að mótmæla og váaði bara yfir þessu öllu saman (enda hrósaði hann þýskunni minni í hvívetna). Svo kom hann nokkuð rogginn með sig með pakka af haframjöli og sagði "sonderprís! Eins og þið Íslendingar segið!"
Eins og hjá svo mörgum öðrum Þjóðverjum var engum mótmælum viðkomandi, því þeir er gjarnir á að láta ljós sitt skína hvað þeir viti mikið um Ísland og believe you me, þeir hlusta ekkert á hvað maður hefur að segja! Þetta hljómar eins og spurning: "er ekki miklu kaldara á Íslandi?" Le moi:"hm...neh veistu ekkert svo..." Le Alemán:"Já rosa kalt, miklu kaldara en hérna?" Le moi: "reyndar er ekkert svo ka..." Le Alemán:"rosa kalt á Íslandi!" og svo skín af þeim stoltið yfir því hvað þeir vita mikið loftslagið á Íslandi! Why ask!!! Best finnst mér þegar fólk fréttir að ég sé frá Íslandi og spyrja svo hvernig veðrið sé í Finnlandi! Ís-land ekki Spá-land! Eitthvað þarna í norðri, hvort sem allt sama tóbakið!

Þótt ég taki nú undir hin fleygu orð svínsins Púmba verð ég nú að segja að það skiptir máli Á hverju rassinn hvílir!  Sem er ekki lengur vandamál fyrir mig því ég er nú stoltur sófa-eigandi;0)  Fann forláta sófa í dänischen Bettenlager sem útleggst á hinu ylhýra: danski Rúmlagerinn en er sama lógó og heima!  Þetta var sýningarsófi og fékkst því á spottprís, veit svei mér þá ekki af hverju ég var svona lengi að hugsa hvort ég ætti að kaupa hann því hann er ansi snotur og veitir rassi og eiganda hans góða hvíld frá dagsins önnum.  Til að toppa þetta keypti ég mér myndir í svona tja..bónusbúð og ramma fyrir fjölskyldumyndirnar svo ég geti þóst vera að rífast um fjarstýringuna og svona;0)  Innanhúsarkitektinn í mér braust fram og gerði úr venjulegu fatahengi skilrúm og stæðilegasta skáp (hm..stæðilegur er nú kannski ofsögum sagt en enginn getur svo sem sannað hið gagnstæða,hehe!) með bambusrúllugardínu að vopni.  Ég lá svo upp í rúmi í gær og gat ekki hætt að kíkja á fíneríið, alltaf með annað augað opið og aulalegt bros á vör;0)  Það þarf ekki mikið til að gleðja lítið hjarta, bara einn sófa eða svo!
Ég gerði svo heiðarlega tilraun til að drekka áfengi á laugardaginn, tvö oggupoggulítil glös af mjög góðu hvítvíni frá vinyard frænda vinkonu minnar og svo eina whitwinespritzer (hvítvín með sódavatni) og viti menn, ég varð svo þunn að ekki einu sinni sófinn gat hresst mig við!  Ég þarf sem sagt að læra að skemmta mér edrú!!!  26 ára að læra það!  Kannski ekki seinna vænna en þetta með gamla hundinn og erfiðleikana sem fylgja því að reyna að kenna greyinu að setjast!  Detti mér nú allar...  Ég fór allavega í yoga í morgun til að róa þandar taugar og finna mitt innra sjálf.  Vonandi bara að þetta innra sjálf sé nógu assgoti skemmtilegt svo ég nenni að hanga með því edrú hér eftir!
Ach wa, verð nú að halda áfram með ritgerðina mína...á bara í stöðugum samræðum við samviskuna hvort ég ætti að skrópa á morgun í tíma hjá herra prófessor doktor tired ol´bore!  Sem er by the way einræðisherrann endurfæddur nema bara enginn ræðumaður eins og kollegi hans með yfirvaraskeggið!  Sem er ansi slæmt, þar sem hann heldur sleitulaust ræðu í 4 tíma með monotón röddu um, sorry vísindastelpur Skaftafells, huuundleiðinlegt efni, sem áðurnefndar vísindastelpur myndu eflaust finnast áhugavert.  Gæti jafnvel verið það ef kallinn væri ekki svona drepleiðinlegur!  Og fyrir hann er ég nú að paufast við að skrifa, sem gæti verið bara betra að mæta ekki og skrifa meira...  Já ég held kannski bara áfram þessum samræðum í einrúmi;0)  Lifið heil, ciao bella;0)
p.s. var að panta flugið mitt heim: 21. des-7. janúar! Skrópa smá en ég meina, þá sjaldan sem maður lyftir sér upp;0)

Jæja, þá er ég orðin Þjóðverji
Í dag er formlegur útskriftardagur minn og ég er sem sagt orðin Bachelor of Arts!!!  Er í raun mjög stór áfangi en samt minna spectacular þar sem ég er þegar byrjuð í Mastersnáminu!  Engin stund milli stríða, ná andanum, yeees-ég-er-búin-tilfinning!  En samt frááááábært;0)
Gugu er í Tuebingen líka og við ætlum að halda upp á þennan merka áfanga saman!  Er búin að setja mér að læra til klukkan sex, skella mér þá í sturtu og skjóta tappanum úr freyðivínsflöskunni;0)
Fríða systir var líka að útskrifast og meira að segja hæst í sinni deild, jei;0)  Obbolega stolt af stóru systur;0)
Lifið heil, nú tekur alvaran við...svona allavega næsta hálftímann eða svo;0)

Hehe, fyndið, ég á mér víst tvífara í Groningen þar sem Saskia býr!  OK, kannski bara í hegðun en samt, mér finnst það merkilegt;0)
Ég er í Tubingen núna hjá beibinu mínu, búið að vera æðislega rómó og gaman!  Ég er alveg fylgjandi fjarsamböndum, svona allavega ennþá, það er svo ofsalega gaman að hittast;0)
Skólinn hjá mér er sko kominn í gang, þarf að skrifa ritgerð og flytja fyrirlestur um globalisation...veit ekki hversu oft ég er búin að sofna yfir þessum örfáu köflum sem ég þarf að lesa fyrir þetta, svo hjálpi mér mútta, þetta er hriiikalega leyðinlegt!  Nú reka vísindamenn Frónsins upp stór augu og ringulreið einkennir hjörðina um stund meðan þeir reyna að skilja hvernig þemað "Hnattvæðing: náttúruauðlindir og hvernig skortur á þeim getur hugsanlega leitt til átaka" getur verið svo leiðinlegt!  Það bara er það, allavega meðan ég skil ekki bofs í þessu!
Gotta go, bara eitt að lokum: Saskia, mér þykir leiðinlegt að viðurkenna það en ég veit ekki í hvaða bæ þú fæddist í!  Þú hefur örugglega sagt mér það einhvern tímann en bæir á öðrum tungumálum fara inn um eitt og út um hitt;0)